Wat AI wél en niet doet in due diligence.

Wat het wél doet

Een dossier van honderden stukken bevat onvermijdelijk gaten en tegenstrijdigheden. AI is goed in het opmerken daarvan: een document dat voor deze fase verwacht wordt en er niet is, een omzetcijfer in de jaarrekening dat afwijkt van het klantenoverzicht, een vraag die al negen dagen openstaat. Drie soorten signaal, telkens in de context van het stuk waar het over gaat.

Waar het stopt

Het systeem trekt geen conclusie over welke van twee afwijkende cijfers klopt. Het geeft geen waardeoordeel over de deal. Het vult geen velden in op basis van een aanname. Weet het niet zeker bij welke entiteit een document hoort, dan zet het dat op "handmatig indelen"; geen gok. Elke waarde die de AI wél overneemt, blijft aanklikbaar tot de bladzijde in het brondocument.

Waarom die grens ertoe doet

Due diligence is oordeelswerk. De waarde zit in het wegen van wat er gevonden wordt, tegen de prijs, de voorwaarden en het traject erna. Een systeem dat dat oordeel overneemt, neemt ook de verantwoordelijkheid over, en die hoort bij de adviseur. Een systeem dat alleen signaleert, maakt de adviseur sneller, zonder iets uit handen te nemen dat niet uit handen gegeven mag worden.