De momenten waarop een deal alsnog klapt.

Vier momenten

Na de intentieverklaring, als blijkt dat de stukken niet kloppen met het verhaal dat verteld is. Tijdens due diligence, als drie adviseurs elk hun deel onderzoeken en niemand het totaalbeeld maakt. Bij de onderhandeling over garanties, als de risico's nooit scherp zijn benoemd en het wantrouwen toeneemt. Vlak vóór closing, als er onder tijdsdruk knopen moeten worden doorgehakt die maanden eerder hadden kunnen liggen.

Wat ze gemeen hebben

Geen van deze momenten gaat over de inhoud. Ze gaan over overzicht: wie weet wat, welk besluit ligt er, welke afhankelijkheid bepaalt het tempo. Als dat verspreid raakt over e-mail, Excel en losse datarooms, ontstaan de breuken vanzelf.

Wat helpt

Eén dossier waarin documenten, vragen, acties en voortgang samenkomen, zodat afwijkingen vroeg zichtbaar zijn. En één persoon die het geheel bewaakt (overzicht, prioriteiten, afhankelijkheden) in plaats van vier partijen die elk hun stuk doen.

De rol van buiten

Regie. Geen extra inhoud, wel iemand die de lijnen bij elkaar houdt en de besluiten belegt terwijl het traject loopt.